Centimeterwerk: de keuken plaatsen

Bestraten...

Weer een oplevering verder!

Onder een bleek zonnetje liep vrijdagochtend een bont gezelschap van wijze mannen door het Huis van de Watersport. Er werd opgeleverd! Kritisch werden details bekeken, en aantekeningen gemaakt van 'puntjes' waar nog wat werk te doen is. Echt 'klaar' is het gebouw nog niet; er is wat tegenslag met de vloer van de bovenverdieping die maar niet goed wil drogen, er is een stalen balk die het gewicht van de paneelwand niet aan blijkt te kunnen, maar dat mag de pret niet drukken: al met al begint het er wel op te lijken! 

Er is weer flink wat progressie gemaakt: de gaskachel is gemonteerd - en getest, hij wordt goed warm! Met één druk op de afstandsbediening warm je volgende winter je roei-voeten op! Voorlopig ruikt het apparaat alleen nog een beetje 'nieuw'.
Links naast de kachel zie je -ingeklapt- de groene paneelwand. Die zorgt ervoor dat de kantine straks en twee verschillende ruimtes verdeeld kan worden.

Het systeemplafond - dat er niet bepaald als een doorsnee plafond uitziet- is ook af. Wat doen die vlekken op het plafond? Het zijn bomen waar je straks met je kopje koffie onder mag zitten. Je zult zien dat het zo werkt. Alsof je buiten zit.

Ook op andere plekken wordt gewerkt aan de realisering van een mooi Huis van de Watersport: deze lading hout is opgehaald in een bos. Dit zijn de stammetjes waarvan plakjes gezaagd worden die de voorkant van de ronde bar zullen gaan bedekken.

Steeds meer thuis

Terwijl de afbouw van het Huis van de Watersport nog in volle gang is, kunnen de toekomstige gebruikers haast niet meer wachten om de accommodatie in gebruik te gaan nemen.

Vertrouwde gezichten bevolken steeds vaker de nieuwbouw. Zo zijn de mannen, die al jaren hun technisch inzicht en creatieve handigheid inzetten voor het onderhoud van de vloot, volop aan het experimenteren met ophangsystemen voor de riemen. Zoals dat zo vaak gaat, de uiteindelijke oplossing ziet er kinderlijk eenvoudig uit. Dat is het mooie van oplossingen. Voordat je zeker weet dat het ook werkt, ben je echter wel even bezig.

Een andere puzzel is de inrichting van de stellingen waar straks de boten komen te liggen. Zoals eerder in dit blog beschreven, beschikken we straks over een flexibel systeem van Rovinox, maar we hopen deze natuurlijk wel in één keer goed te plaatsen. Welke boten leggen we op uitschuifbare leggers en welke op vaste? En hoe zorgen we dat de lastigste boten de kortste loopafstand door de loods en naar het vlot moeten overbruggen? De loods is zo groot dat boten niet hoger dan in vier lagen hoeven te liggen. Geen wankele trapjes meer op om de bovenste boot (nog altijd op 2.20 meter hoogte) te pakken. Een enkel opstapje is genoeg.

Ook de nieuwbouwcommissie kan niet wachten met het in gebruik nemen van de huisvesting. De eerste vergaderingen zijn al gehouden in de toekomstige "bestuurskamer". Niet dat deze kamer exclusief voor het bestuur wordt. Het wordt een flexibele ruimte achter een dito wand, geschikt voor theorie-instructies, commissiebesprekingen en misschien zelfs als overnachtingsplek voor jeugdleden tijdens een roeikamp!

Sedum gebracht

Het Huis van de Watersport krijgt een daktuin. Zo mogen we het groene dak dat daar wordt aangelegd door de Koninklijke Ginkelgroep toch echt wel noemen. In totaal wordt 345 m2 dak belegd met een fraaie laag sedum.

Het groene dak wordt opgebouwd uit een aantal lagen. Op een drainagelaag wordt een laag substraat gestort van 7 cm dikte. Als we snel rekenen is dit dus dik 24 kubieke meter aan substraat. Dit substraat vormt de bodem waarop de eigenlijke plantjes straks leven. Een gevarieerd sortiment sedumplantjes, 16 per vierkante meter, dus ruim 5.500, gaat hier straks groeien en bloeien. Langs de randen en om de lichtkoepels is een laag grind aangebracht.

Het leveren van al dat volume had wat voeten in de aarde. Gebruikelijk wordt het substraat in een silowagen aangevoerd en door een slang het dak op geblazen. Er waren echter zorgen dat deze silowagen te groot en te zwaar zou zijn voor de dijk. Besloten is daarom, in overleg met gemeente en waterschap, om het substraat in kuubzakken te laten aanvoeren in kleinere vrachtwagens. Een mobiele kraan hees deze zakken vervolgens naar het dak, waar ze werden leeg gestort. Zo'n mobiele kraan lijkt op het oog ook best een gevaarte, maar door de vele sturende assen kon deze goed op het asfalt blijven.

Als straks het dak prachtig kleurt met al die sedum plantjes, dan kan de binnenkant van de kantine natuurlijk niet achter blijven. Inmiddels heeft de schilder daar ook zijn best gedaan. Plaatjes! (Inclusief nog een nagekomen foto vanuit de kraan van Van de Kamp, gemaakt door de installateurs van EHI Stolle.)

Afbouw schiet ook op

Nog drie weken en dan zijn de aannemers klaar met de afbouw van het Huis van de Watersport. Een heerlijke fase is aangebroken, waarin alles om je heen steeds netter wordt afgewerkt.

Het goede nieuws is verder dat het gas is aangesloten. Er kan nu echt gestookt worden binnen, zodat de vloer goed kan uitharden. Dit is nodig, want straks wordt de toplaag aangebracht.

Het sanitair heeft inmiddels ook een plek gekregen. Behalve de wastafels met spiegels en de normale toiletten, beschikt het Huis van de Watersport ook over een mooi toilet voor minder validen. Steeds vaker vinden ook zij de weg naar de roeisport. In de nieuwe accommodatie kunnen we hen ook volledig ruimte geven. De traplift en de lage drempels bij de buitendeuren maken de bovenetage voor rolstoelgebruikers ook goed toegankelijk.

Voor de veiligheid beschikt de accommodatie ook over brandslangen. Eén hangt inmiddels te glimmen bij de ingang van de werkplaats.

Kleurtjes

Nu de wanden staan en zijn voorzien van behang, begint het Huis van de Watersport een klein beetje kleur te krijgen. Te beginnen in de douches: een bont palet van tegeltjes inspireert daar tot het maken van kruiswoordpuzzels. Herkennen we daar de kleuren van de Eem?

Niet overal zijn de gekozen tegels overigens zo kleurrijk. De toiletten op de gang zijn fris-wit betegeld. De verlichting werkt op bewegingssensoren en gaat dus vanzelf aan bij het betreden van de ruimte. Mocht je lang werk hebben, dan moet je misschien tussendoor even zwaaien om te voorkomen dat je in het donker komt te zitten.

De wanden van de kantine, de apenrots en het krachthonk krijgen hier en daar ook een kleurtje. De schilders hebben de bovenste randen al geschilderd, zodat bij het aanbrengen van het systeemplafond de kleur mooi aansluit. Je kunt nu dus al ongeveer zien welke wand in welke kleur geschilderd zal worden.

Een bijzondere wand is de paneelwand.  Aan de Amersfoortse kant van deze wand komt een ruimte voor vergaderingen, instructies of zelfs overnachtingen door jeugdleden bij een roeikamp. Deze paneelwand kan echter ook in een handomdraai worden weggeklapt en opgeborgen in een nis. De kantine verandert dan in een grote zaal waar bijvoorbeeld een ledenvergadering kan worden gehouden. De balk waar deze wand aan komt te hangen is extra stabiel gemaakt door een houten constructie. Nu zien we dat nog. Straks is dat allemaal boven het plafond weggestopt.

En intussen hebben de zonnepanelen het eerste rendement opgeleverd. De elektra en het water zijn inmiddels aangesloten. Het gas moet de komende week in orde komen.

Inloopmomentje: ook de zon kwam kijken

Wie belangstelling had kon vandaag tussen twaalf en één het Huis van de Watersport met eigen ogen bekijken. Bedacht was dat dit een mooi moment was, zo net na de Hemus Driekwart. Die wedstrijd werd helaas uitgesteld vanwege de slechte weersverwachting. Toch bleek het een goed moment te zijn, want onder een blauwe hemel en in de gouden zon toonde de nieuwe roei-accommodatie zich van zijn beste kant.

Het nieuwe balkon bleek al snel een trekpleister. Heerlijk gelegen aan de zuidkant en beschut achter de glazen balustrade waande men zich al snel in een luxe wintersport oord.

Eén van de meest gehoorde reacties van degenen die de kantine bekeken was de verrassing over de gezellige sfeer. Nu al! Bij sommigen leefde de zorg dat de nieuwe kantine zo groot zou worden dat je er verloren rond zou lopen. Eenmaal binnen viel dat al snel mee. De architect is er heel goed in geslaagd de ruimtes mooi te verdelen. Dat is zelfs zonder inrichting al te zien. Straks, als de meubels er staan en de vloeren en wanden mooi zijn afgewerkt, zal het er goed toeven zijn.

Te midden van de belangstellende roeiers stonden intussen behangers stoïcijns hun werk te doen. De wanden worden afgewerkt met glasvezelbehang dat straks gemakkelijk schilderbaar is. Zo wordt er ook in de weekends aan gewerkt om alles tijdig af te krijgen.

Daarbij spelen de nutsvoorzieningen ook een bepalende rol. Alles moet goed droog zijn om straks de gietvloer te kunnen aanbrengen. Extra hete luchtkachels zijn aangesleept in een poging de bovenbouw droog te krijgen. Als het lukt om nog deze week een gasaansluiting te krijgen, dan kan de nieuwe luchtbehandelingsinstallatie worden ingezet. En wat dit betreft heeft Piet waarschijnlijk een doorbraak kunnen regelen. Maar goed, wijs geworden willen we het eerst zien, voordat we de vlag aan de nieuwe masten hangen.

Hoe zit dat straks?

Als je straks na de oplevering, op 28 februari, eindelijk het Huis van de Watersport in kunt valt er weinig te zitten want je treft een leeg gebouw aan. Geen keuken, geen bar en ook geen meubilair.

Natuurlijk komt dat goed. Er komen vaste meubels zoals een bar, een barkast, en in de gang een apenrots. Dat is een soort minitribune waar je met een prachtig uitzicht op de rest van je ploeg kunt wachten. Deze worden allemaal gratis (!) gemaakt door Hemus-lid Herman Frank, die een eigen ambachtelijk timmerbedrijf heeft. Een aantal andere vaste meubels zoals de prijzenkast, een bergmeubel en een grote hoekbank in de kantine worden door een meubelmaker gemaakt.
  

Maar er is meer. Er komen twee lange tafels van steigerhout in de kantine te staan. Om te vergaderen. Maar ook gewoon om gezellig koffie aan te drinken, of voor een ploegenhap! Er wordt een flink aantal dezelfde robuuste stapelbare stoelen besteld. Hout met chroom. Het grootste deel hiervan komt opgestapeld in een nis te staan. Die zijn extra voor als er veel mensen zijn. Denk aan een ALV. 

De stoelen die je permanent in de kantine zult zien staan zullen deels deze stoelen zijn, gecombineerd met elegantere witte kunststof exemplaren. Die hebben we op de veiling kunnen kopen.

robuuste stapelbare stoel voor kantine

kunststof stoel voor kantine

Liever wat luier zitten? In de kantine zullen ook nog 5 losse banken staan. Of eigenlijk BBanken, want zo heten ze. Dit is een bestaande flexibele en zeer robuuste bank van eigen ontwerp waar speciaal voor deze ruimte een budget-versie van is ontwikkeld. Hij wordt bekleed met speciale outdoor-stof zodat je er zonder problemen met je natte jas op kunt gaan zitten. Benieuwd? De sjieke versie kun je momenteel tegenkomen op etage -1 van de showroom bij Kok. 

Neemt Hemus ook nog meubels mee uit de villa? Jazeker, de barkrukken mogen allemaal mee, en ook de vierkante houten tafeltjes krijgen momenteel een metamorfose en mogen dan mee. Ook voor de lage houten kastjes is een plekje gereserveerd in de nieuwbouw. 

Soms zit het mee, soms wat tegen.

De afbouwwerkzaamheden aan het Huis van de Watersport lopen lekker door. Een mooie blikvanger is het terras, dat vandaag eindelijk eens in een lekker zonnetje was te aanschouwen. Niet alleen kan men op dit terras straks na het roeien heerlijk bijkomen met een kop koffie of iets anders. Het is ook een prima plek om een paar ergometers neer te zetten als het eens te hard waait om op de Eem te roeien. Vanuit de fitnessruimte is het een kleine stap om via de dubbele openslaande deur de ergometers in de frisse buitenlucht te zetten. Nog niet helemaal echt roeien, maar het komt er dicht bij.

Binnen zijn inmiddels de systeemwanden geplaatst. Nu is definitief zichtbaar hoe de ruimtes zijn ingedeeld. Na het bereiken van de bovenetage komt men in een gang met veel deuren. Deze leiden naar de kleedkamers, de toiletten en uiteindelijk ook naar de kantine. Het is een vreemde ervaring dat het totaal van de afzonderlijke ruimtes groter lijkt dan de gehele ruimte toen er nog geen wanden stonden.

Inmiddels zijn stukadoors begonnen met het egaliseren van de wand in het trappenhuis. Dit moet een blikvanger worden bij het binnenkomen van de accommodatie via de hoofdingang. Het createam houdt nog geheim wat er precies op zal worden afgebeeld. Het zal vast fraai worden.

In de werkplaats is inmiddels ook een vliering aangebracht. Hier kunnen diverse materialen worden opgeborgen. Dit wordt het domein van de vrijwilligers die aan het botenonderhoud werken. Wat ze er precies allemaal gaan opbergen weet ook nog niemand, en misschien blijft dat wel voor altijd verborgen. Alleen de klusvrijwilligers krijgen een sleutel tot de werkplaats.

Alles lijkt dus mee te zitten. Alleen met de nutsvoorzieningen wil het niet opschieten. De gemeente Amersfoort had opdracht gegeven alle aansluitingen gelijk met de voorzieningen voor de nieuwe ligplaatsen voor de woonboten te regelen. Dat leek dus goed te gaan. Sindsdien echter is het gehele project bij de leveranciers van gas en elektra in een Kafka-esk web van verkeerde tekeningen, aanvragen en wachtlijsten terecht gekomen. Onze Piet heeft heel wat airmiles op zijn telefoon achter de rug en nog altijd verkeren we in grote onzekerheid of de aansluitingen tijdig worden gerealiseerd. We wachten in spanning.