STRAKS: 3. Hoe zit het met de Wellness?

deel 3 van een serie over de details van het nieuwe gebouw voor Hemus.

Kijkend naar wat heel statig de 'Villa' heet, de huidige huisvesting van Hemus, begrijp je dat roeiers niet erg veeleisend zijn als het gaat om comfort. Het zal verschrikkelijk wennen worden voor ze in het nieuwe Huis van de Watersport.

Nemen ze nu genoegen met kleedkamers van amper 6m2? Zo groot wordt straks alleen al de douche! Straks staan ze in kleedkamers die toch echt zo’n 30m2 worden. Met vier douches per ruimte, met infraroodbediening en een automatisch spoelsysteem om legionella te voorkomen...

Vinden ze nu één toilet in de kleedkamer genoeg? Straks zijn er óók toiletten op de gang. Wat zeg ik? Meerdere zelfs.

We zullen ze echt voorzichtig moeten laten wennen. Nog maar even niet zeggen dat ze ook vloerverwarming in de kleedkamers krijgen. En ingebouwde kluisjes om hun sleutels en telefoon veilig te bewaren. Oh, en behoorlijke verlichting. Want ook dat kennen ze nu niet. 

Weet je, we vertellen ze gewoon over de tegels in de douche. Daar zullen ze niet van schrikken. Een frisse mix van twee tinten water-blauw.

Fietsen op het Grebbelinie-profiel

Het is bijna zover! Volgende week wordt begonnen met het werk aan de Grebbeliniedijk. Het Waterschap heeft inmiddels de werkzaamheden gegund aan aannemerscombinatie GMB Civiel-Oldenkamp. Vanaf 1 april zal deze beginnen met het werk aan het gedeelte waar het Huis van de Watersport gevestigd zal worden.

Behalve het verplaatsen en verbeteren van de dijk, zal ook het oorspronkelijke profiel van de grebbelinie weer worden teruggebracht in de dijk. Aan de oostelijke zijde van de dijk (zeg maar richting Duitsland) is een soort van borstwering, waar de dijk het hoogst is. Aan de Eemzijde is een verlaagde gedeelte, de zogenaamde walgang, waar de soldaten zich konden verschansen en kanonnen konden vervoeren. Om vrij uitzicht te houden op de vijand, werden in oorlogstijd de bomen langs de dijk gekapt. Wat we nu zien gebeuren rond de Grebbeliniedijk is dus zo'n beetje vergelijkbaar met wat er in oorlogstijd in het verleden gebeurde. Zou het Waterschap zich zorgen maken om de toestand op De Krim?

Nadat de dijk is verbeterd wordt er een fietspad aangelegd, waarmee het Huis van de Watersport rechtstreeks met De Malebrug verbonden wordt. Meefietsen met de roeiers wordt daardoor tot aan Zwarte Willem mogelijk. Het waterschap zette onderstaande plaatje op de site om te illustreren hoe het wordt, helaas wel met een heel verkeerde boot op de Eem.

Begroten en realiseren

In tien jaar tijd zijn veel achtereenvolgende begrotingen opgesteld om te ramen wat de investering in het Huis van de Watersport nu eigenlijk gaat kosten. Terwijl inzicht voortschrijdt, en het moment van betalen dichter bij komt, wordt steeds meer duidelijk welke kosten nu echt gemaakt zullen worden en hoe deze zich verhouden tot de ramingen vooraf. En zoals dat gaat in het leven, soms zit het mee en soms zit het tegen. Gelukkig zit het tot nu toe meer mee dan tegen.

Allereerst maar de BTW. Toen we begonnen met plannen maken, was het nog nauwelijks omstreden dat een stichting, die verenigingen gelegenheid biedt om sport te beoefenen in haar accommodatie, volgens het "Sportbesluit" hierover het lage BTW-tarief mag toepassen. Dit betekent dat de BTW op de bouwinvestering mag worden teruggevorderd. In december 2011 veranderde dit Sportbesluit en moest de stichting meer doen dan alleen de accommodatie ter beschikking stellen. In onze situatie: ook boten beschikbaar stellen, bijvoorbeeld. In januari 2013 veranderde ook nog eens de kantineregeling, waardoor sportkantines waar minder dan pakweg € 68.000 in wordt omgezet, niet langer onder de BTW vallen. Roeiers zijn veel te bescheiden kantinegebruikers en halen die omzet nooit. Dus kan de BTW over het kantinedeel in de bouwkosten niet worden teruggevorderd. Dit betekent netto een verhoging van de bouwkosten ten opzichte van de begroting.

Nog een tegenvaller: de bijdrage die we tegemoet kunnen zien van het Waterschap voor het gebruik van de grond om de dijk op te leggen, zal lager zijn dan begroot. Hoe zat dat ook alweer? Grond was verkocht aan het ziekenhuis, die daar zijn achtertuin zou aanleggen. Die achtertuin had een fors prijskaartje, zo ongeveer 90 euro per m2. Nu moet de gemeente die grond terugkopen van Meander en doorverkopen aan het Waterschap om de dijk op te leggen. Die grond heeft als ondergrond voor een dijk plotseling heel lage waarde. Daar kan je niets anders mee dan het water keren. De Stichting betaalt de compensatie voor dit prijsverschil aan de gemeente. De handtekeningen zijn vorige week gezet, wat betekent dat de grond nu ook echt van het ziekenhuis gekocht gaat worden (wat op zich een mijlpaal is). In onze begroting hadden we er rekening mee gehouden dat het Waterschap zo'n 15 euro per m2 zou betalen voor die grond. Dat gaat het waarschijnlijk niet worden. De compensatie die wij aan de gemeente moeten betalen zal dus navenant toenemen.

Maar goed, laten we dan ook maar gelijk de meevaller noemen, die deze beide tegenvallers in de schaduw stelt: het blijkt dat het voor het Waterschap uiteindelijk goedkoper is om de dijk te verleggen dan om deze op de huidige plek te verbeteren. En dat hakt er flink in, want ook hiervoor stond de Stichting aan de lat. Wij begrootten 150.000 euro aan kosten voor het grondverzet om die dijk te verplaatsen en dit gehele bedrag valt straks vrij! Over zoden aan de dijk zetten gesproken.

En vooruit, een toetje: ook met aannemer Hardeman zijn we tot een goede overeenkomst gekomen. De eerste offertes stamden uit het voorjaar van 2012 en in de begroting hielden we rekening met prijsstijgingen tot het moment van bouwen. Die prijsstijgingen vallen reuze mee, waardoor ook hier een plusje kan worden ingeboekt.

Het saldo van de mee- en tegenvallers is tot nu toe ruim positief. Maar ja, zoals gezegd, inzicht schrijdt voort. We gaan dus nog geen feestje geven. Maar een kleine glimlach kan geen kwaad!

STRAKS: 2. Appen op de apenrots.

deel 2 van een serie over de details van het nieuwe gebouw voor Hemus.

Het Huis van de Watersport moet voor iedereen worden. Hemus alleen al is nogal een divers clubje bij elkaar. Krasse knarren die al jaren samen elke week hetzelfde stukje roeien in dezelfde boot, je ziet flexibele moeders en zzp-ers die via de inloopuren in een gelegenheidsploeg stappen wanneer het hen zo uitkomt, en er is, niet te vergeten een flinke groep enthousiaste jeudleden. 

Als je 15 bent boeit het ritueel van koffie-aan-de-bar na de training niet. Liever nog een beetje hangen, een beetje appen, maar dan wel een beetje chill. En liever op een eigen plek. 

Daarom krijgt het Huis van de Watersport straks een niet-te-missen chillplek. Je zult het gelijk zien bij binnenkomst op de bovenverdieping. We noemen het voorlopig de apenrots. Waar je kunt wachten tot je ploeg compleet is. Of gewoon nog even hangen na het roeien. Geen tafel met stoelen dus, maar een hangplek. 

Paar zitzakken erbij en klaar zou ik zeggen. Voor stopcontacten wordt gezorgd. En voor iets van een memobord. Voorkeuren? Commentaar? Of mist er nog iets? Laat het me maar weten!   

Met mooi weer hang je natuurlijk niet op de apenrots maar buiten op het terras. Hoe maken we daar iets van voor jullie? Verzin iets leuks en wie weet wordt het straks nog beter dan je gedacht had! Misschien dat iemand een actie op touw moet zetten voor hangmatten op het terras. Of een schommelbank.

Nieuwe buren

Rond 2011, in de tijd dat we met de gemeente samen de tweede locatiestudie uitvoerden, werd het woonschip Zwerver gesierd door een groot spandoek met de tekst "Hemus hiernaast? Nee, bedankt". De toekomstige buurman had er kennelijk weinig vertrouwen in dat de komst van het Huis van de Watersport - op zo'n 100 meter van zijn schip - zijn woongenot zou vergroten.   

Maar hij kan wennen aan zijn nieuwe buren. Om ruimte te hebben voor het werk aan de dijk, zal in opdracht van het Waterschap de woonboot tijdelijk verplaatst worden. En waar komt hij te liggen? Langs de oever van de Eem bij de Eemkruisers. Een meter of 50 van Villa Hemus. 

We hebben met de eigenaar van Zwerver uitgebreid gesproken over zijn weerstand tegen roeiende buren. Dan blijkt dat er wel wat incidenten zijn geweest waarvoor excuses van de zijde van Hemus op zijn plaats waren. Auto's stonden regelmatig verkeerd geparkeerd op de dijk, waardoor de toegang van en naar zijn woning geblokkeerd was. De eigenaren van de auto's roeiden intussen ergens tussen Baarn en Amersfoort. Coaches geven met wat al te veel nadruk aanwijzingen aan hun pupillen ter hoogte van de woonschepen. Een verzoek om het wat rustiger aan te doen werd met een grote mond beantwoord. En zit je op een zomeravond te genieten van de ondergaande zon boven de Eem, dan zet zo'n stuurman met een luidkeelse één! twee! drie! vier! de bemanning nog eens aan tot een extra eindsprint. Je hoeft niet buitengewoon empathisch te zijn om te begrijpen dat dit af en toe frustreert. 

Maar goed, in de toekomst varen de roeiers niet meer langs de woonschepen, maar van de woonschepen af, richting Baarn. En parkeren op de dijk hoort zeker ook tot het verleden. Wie weet worden we nog eens goede buren. 

Misschien kan Hemus beginnen met een spandoek op te hangen: "Zwerver hiernaast? Weest welkom!"

Mijlpaal: Vergunningaanvraag in voorbereiding

Deze week heeft het stichtingsbestuur een knoop doorgehakt en besloten opdracht te geven voor het voorbereiden van de vergunningsaanvraag. Dat lijkt op een hele mond vol om een kleine stap voor een mens te zetten. Toch is het een forse sprong voorwaarts. Deze opdracht maakt namelijk onderdeel uit van een totale bouwopdracht aan bouwbedrijf H. Hardeman uit Veenendaal.

Dat de opdracht is verstrekt betekent dus dat we er vertrouwen in hebben dat we met dit bouwbedrijf een prachtige watersportaccommodatie gaan realiseren aan de Eem. Dit vertrouwen is niet alleen gebaseerd op de gesprekken die we voerden, maar ook op de prijsafspraken die we konden maken. De bouwkosten passen binnen de begroting en het is altijd prettig om te zien hoe inschattingen van jaren geleden er in de praktijk niet ver naast hebben gezeten.

Hardeman zal nu het ontwerp van Zofa-Architecten omzetten in tekeningen die nodig zijn voor de vergunningsaanvragen. In de laatste week van februari verwachten we de vergunningen aan te kunnen vragen. Behalve een omgevingsvergunning, die we bij de gemeente moeten aanvragen, zal er een watervergunning moeten worden aangevraagd bij het waterschap. Dit is nodig vanwege de ligging van het Huis van de Watersport in wat zo mooi het "watersysteem" wordt genoemd. Bij de beoordeling van de watervergunning zal vooral gelet worden op de afvoer van regenwater en de toegankelijkheid van het buitendijkse gebied voor onderhoud aan de waterkering.

In principe geldt voor de behandeling van de vergunningen een termijn van acht weken, die de overheidsinstanties kunnen rekken met nog eens zes weken als dat nodig is. Na het afgeven van een beschikking over de aanvraag, kunnen belanghebbenden nog binnen een termijn van zes weken in beroep gaan tegen de afgegeven vergunning.

Met Hardeman is afgesproken dat de definitieve bouwopdracht pas volgt nadat de vergunning is verleend. Nog even geduld dus. Maar geduld uitoefenen, daar weten we inmiddels alles van.

STRAKS: 1. Koffie in het bos

Nu de bomenkap op de dijk elke week zichtbaarder wordt zul je als lid van roeivereniging Hemus toch anders om je heen gaan kijken. Over een jaar zal alles veranderd zijn. Dan staat daar een nieuw gebouw (waar precies? tussen de laatste stuurboord-woonboot en de zwaaikom) en ziet het bezoek aan de roeivereniging toch opeens heel anders uit. En dan hebben we het even niet over verdwenen bomen. Daarom hierbij het begin van een nieuwe serie in dit blog: 'Straks’. Over de details van het nieuwe gebouw.

koffie in het bos

Naast het roeien de belangrijkste activiteit in het gebouw: bijpraten, bijtanken, of gewoon even samen mopperen op die ellendige strijkijzers. Belangrijkste is dat de kantine vier keer zo groot wordt. Zo groot dat we er 'zithoeken’ gaan maken. Voor de akoestiek komt er een (systeem)plafond in deze ruimte waar je misschien even aan zult moeten wennen. Het zal namelijk niet wit zijn maar afgewisseld grijs-groen-geel. Ja, dat is schrikken hè? Ik kom daar zo op terug. 

omgeving

Basisidee is dat roeiers buitenmensen zijn, natuurliefhebbers. Nu komt dit gebouw weliswaar bij het bos van het ziekenhuis te staan, maar wanneer je vanaf het terras naar de overkant kijkt zie je een betonfabriek. Dat is beter dan de Sita, maar toch jammer. Idee is daarom binnen het ’natuurgevoel’ zoveel mogelijk vast te houden. Het kleurgebruik in de kantine zal gebaseerd zijn op de natuur in de omgeving. Vertaald naar de kantine betekent dit dat er een grijze gietvloer komt, diverse gekleurde muren en deuren van bamboe-fineer. Daarnaast is het de bedoeling een beetje te simuleren dat we in het bos zitten. Daar wordt vooral het plafond voor gebruikt: boven de zithoeken komen grote vlekken van donkerdere plafondtegels. Alsof je onder de bomen zit dus, dat is het idee. Ook op de vloer zullen deze vlekken rond de zithoeken zichtbaar zijn.

Maak je geen zorgen, extremer dan dit wordt het niet: de rest van het gebouw zal boven alles functioneel zijn.

CreaTeam van start!

Als je gewoon komt roeien merk je er helemaal niks van, maar je zou eens moeten weten wat een schat aan expertise er binnen roeivereniging Hemus rondloopt!

Zo is op 8 januari het CreaTeam van start gegaan. Belangrijkste doel is om te zorgen voor een creatieve invulling van de entreehal die we straks krijgen. De koffie is nog niet op of er wordt al gesproken over resoluties, hufterproofheid en brandwerende eigenschappen. En willen we niet liever een beamer ophangen of alleen een mooie trapleuning bestaande uit oude riemen? Ik kan niet anders zeggen dan dat dit belooft iets goeds te worden.

Heb jij ook ideeën die gehoord moeten worden? Spreek een Createamer aan! Je kunt kiezen uit Job Burgers, Fons Hielckert, Sandra Dijkers, Anne Verbokkem en Frans Kanters.

Ervaringen delen, deel 2: botenstellingen

Het is natuurlijk een enorme open deur, maar om te kunnen roeien heb je boten nodig. En riemen. Voor 500 roeiers heb je zelfs een stuk of 80 boten nodig, in verschillende soorten, maten en gewichten. En pakweg zo'n 300 riemen.
En die boten en riemen moeten allemaal een plekje krijgen in het Huis van de Watersport. Liefst een plekje waar je alles makkelijk kunt pakken en zonder halsbrekende toeren weer kunt wegleggen. Met voldoende brede paden tussen de botenstellingen zodat je bij het dragen niet telkens met de dollen blijft haken achter de riggers van de boten in de stellingen. Voor je het weet heb je zonder kleerscheuren heen en weer naar Baarn geroeid om vervolgens in de loods alsnog schade op te lopen. Alle aanleiding dus om goed rond te kijken bij andere accommodaties naar wat goed werkt en wat niet.

In Amsterdam, bij roeivereniging De Amstel, daar werd iets gezien dat mooi werkt. Stellingen die gebouwd werden door de firma Rovinox, tevens leverancier van riggers, dus die weten wat van roeien. Niet alleen viel op hoe mooi de bovenste liggers uitschuiven. Wat vooral aansprak was het flexibele systeem waarbij de staanders zijn gemonteerd op U-profielen. Zonder las- of boorwerk kunnen deze op elke gewenste plek worden geplaatst. Verandert de samenstelling van de vloot, en moeten de stellingen anders worden ingedeeld? Een steeksleutel is genoeg om de boel los te krijgen en op een andere plek neer te zetten. De leverancier wist ons te vertellen dat bij roeivereniging De Amstel de stellingen door een drietal dames waren gemonteerd, maar wat hij hiermee precies wilde aangeven bleef onduidelijk.

Misschien is het wat voor ons. Als het betaalbaar blijkt.
En ze komen in kleurtjes!

2014: het jaar van het casco

2014 is begonnen. Het jaar waarin een begin zal worden gemaakt met de bouw van het Huis van de Watersport. In februari zal een aanvraag worden ingediend voor de omgevingsvergunning bij de gemeente. Daarnaast is een watervergunning nodig, die moet worden aangevraagd bij het waterschap. Deze laatste vergunning is nodig omdat we bouwen aan het water in een gebied dat onderdeel uitmaakt van de waterkering. Zowel met de gemeente als met het waterschap is al veel overleg gevoerd over de specificaties waaraan het Huis van de Watersport zal voldoen, zodat te verwachten is dat de vergunningen met niet al te veel problemen verstrekt zullen worden. 

En dan begint het aftellen tot daadwerkelijk de bouw gaat beginnen. 25 augustus, de dag na afloop van de bouwvak-vakantie, moet de start dan echt plaatsvinden. En dan gaat het snel: in november moet het casco al klaar kunnen zijn. Het plan is dat dan ook de bestrating al klaar is. Nog voor de winter is het uiterlijk van het Huis van de Watersport dan al te bezichtigen. In de wintermaanden kunnen dan de technische installaties worden aangelegd en kan de afbouw beginnen. De plafonds, binnenmuren, vloeren, de keuken, de bar en voorzieningen in de kleedkamers worden aangebracht. Als alles gaat zoals gepland, kan roeivereniging Hemus haar lustrum op 2 april 2015 vieren in de nieuwe accommodatie. Maar dat is nog toekomstmuziek. Eerst richten we ons op 2014, het jaar van het casco!